Desaku nan jauh di mate

Di suatu ahi, di bulan Puase, ke Uludanau aku balik. Jam 3 petang berangkat ndi Plimbang. Bebuke menjelang Baturaje. Smpatlah Shalat Maghrib di kota badahku masih kecik itu.Di Mardue lah jam spuluh malam, aku skeluarge melanjutkah pejalanan ye smakin beliku liku.hawenye juge semakin sejuk. Ase hindu nggak anjam dik tehase jam tangan lah nunjukkah angke 12 malam. Dikeremangan malam akhirnye nampak aik danau Rakihan ye tenang. sinae petromak dirakit njaring Mujair berkerlap kerlip begerak lambat menyisir pinggir Tampa'an. Payah pejalanan tehase lengit.Lah blasan taun aku dk balik.smangatku memacuku neruskah poerjalanan ye semakin parak. Dik lame kulalui tentangan aik jehijih. Badah mehendamkah badanku belasan taun lalu, ye aiknye angat angatkuku. Dan Mukelawang Dusun nampak lah nunggu kedatanganku, besame nggak sawah beundak disebelah kidau. Dan humah Tunggu Tubang ye selalu asri..